Wolkendag

Midden in Leidsche Rijn, zoals al eerder gezegd en zo veel vaker gehoord: de grootste vinexlokatie van Nederland, ligt een schitterend natuurgebiedje: de zogeheten Binnenhof van het Leidsche Rijn Park. Het park is nog niet af, grote delen moeten nog worden aangelegd of gegraven worden (o.a. de Vikingrijn) en de parkontwerpers melden ons dat zelfs deze Binnenhof nog lang niet 'af' (lees: volgroeid) is. Dat is duidelijk, de duizenden (!) geplante bomen zullen nog jaren nodig hebben om volwassen te worden en het formaat te krijgen van de giganten in Amelisweerd of, iets minder weids uitgedrukt, van die in het Wilhelminapark. Maar toch, al wandelend, soms naast, maar meestal keurig netjes over de aangelegde (hout)snipperpaden, kon ik me steeds minder aan de indruk onttrekken dat dit gedeelte van het park wel af is. Misschien dat niet alle paden en andere eventueel aan te leggen of te bouwen infrastructuur af zijn, maar het water niet af? De wolken in de lucht niet af? De elzen, moerascipressen, lindes, de jonge beuken, rietsigaren, zwanenbloemen, de waterlelies niet af? Het gras niet af? Misschien moeten de ontwerpers het maar niet al te veel af willen maken, bedacht ik me.

Áf dus.

Hiernaast enkele foto's die ik nam, midden in die grootste vinexlokatie van Nederland, aan het eind van de middag van de eerste dag dat Marijn naar de basisschool ging.

Nu behoort deze zomer in mijn perceptie al tot de mooiste van de laatste tientallen jaren, deze maandag de derde september was de dag van de 17e eeuwse Hollandse schildersluchten. Weergaloze wolkenpartijen sierden de hemel en het licht in de polaire lucht zette alles in een messcherpe, maar toch vriendelijke, bijna frivole aftekening.

Een wonderlijke, wolkenvrolijke dag.

Zie hier voor meer informatie over het LR-park.