Pastime Paradise / Stevie Wonder

We liepen door Lapland. Richting Noors-Zweedse grens, langs het spoor dat de ijsvrije havenstad Narvik verbindt met de Zweedse ijzerstad Kiruna. In zichzelf gekeerd, argwanend overgangsland tussen fjorden en onafzienbare vlakten.

We waren op weg naar niets, naar Riksgränsen, een precies op genoemde grens gelegen groot en leeg wintersporthotel, waar doorweekte vlaggen tegen masten hingen en druipende kruipwilgen ons aan tijden deden denken dat er nog wel iets groeien kon. Het regensneeuwde -harde fladders tegen ons gezicht- Meestentijds viel er echter alleen maar vocht in onbestemde vorm. We waren doorweekt en hadden het koud. Interrailvakantie in een ijskoude zomer ergens in de laten jaren zeventig, samen met mijn goede vriend Roel.

Bij Riksgränsen van de tegen de helling gelegen spoorbaan dalwaards lopend was het nog een kwartier soppen tot de tent, die naast of eigenlijk al in een moerasje stond. Uit de mist doemde het hotel grotesk op. We verheugden ons op niets; geld was er niet ten slotte.

Bij de ingang stonden we toch even stil.

We wisten zeker dat het dicht was, maar tot onze verbazing bleek de deur open te gaan. Binnen was het warm. En droog. Terwijl we dropen in de hal klonken er voetstappen. We waren op onze hoede; overtuigd als we waren dat we als een stel goddeloze Adam en Eva's door een een hotelgod uit deze Hof weggejaagd zouden worden. Voor interrailzwervers zou in dit paradijs geen plaats zijn!

Voor ons verscheen een serveerster, een vriendelijk lachende Zweedse schone van onze leeftijd, van een jaar of twintig. Of we iets te drinken wilden?

In een nis terzijde van de receptie was een loungehoek, waar we plaats mochten nemen.

Enkele verwonderde minuten later bracht ze koffie. Ik staarde naar de hete damp die uit de kopjes omhoog kringelde en voelde me opeens de gelukkigste mens ter wereld. Uit de luidsprekers klonk muziek. We luisterden in stilte, buiten kletste de regensneeuw tegen het raam. "Dat is 'Pasttime Paradise', zei mijn vriend, "Stevie Wonder, van 'Songs in the key of life'".

Soul werd door mij geboycot ('ik haat soul', had ik mezelf ooit voorgenomen). Dat moment werd ik fan voor het leven en toen het nummer voorbij was, de koffie gratis bleek en we weer buiten liepen, op weg naar onze verregende tent, was het allemaal niet erg meer.

They' ve been spending most their lives
Living in a pastime paradise
They' ve been spending most their lives
Living in a pastime paradise
They' ve been wasting most their time
Glorifying days long gone behind
They' ve been wasting most their days
In remembrance of ignorance oldest praise

Tell me who of them will come to be
How many of them are you and me
Dissipation
Race relations
Consolation
Segregation
Dispensation
Isolation
Exploitation
Mutilation
Mutations
Miscreation
Confirmation...to the evils of the world

They' ve been spending most their lives
Living in a future paradise
They' ve been spending most their lives
Living in a future paradise
They' ve been looking in their minds
For the day that sorrows gone from time
They keep telling of the day
When the savior of love will come to stay

Tell me who of them will come to be
How many of them are you and me
Proclamation
Of race relations
Consolation
Integretion
Verification
Of revelations
Acclamation
World salvation
Vibrations
Stimulation
Confirmation...to the peace of the world

They' ve been spending most their lives
Living in a pastime paradise
They' ve been spending most their lives
Living in a pastime paradise
They' ve been spending most their lives
Living in a future paradise
They' ve been spending most their lives
Living in a future paradise
We' ve been spending too much of our lives
Living in a pastime paradise

Lets start living our lives
Living for the future paradise
Praise to our lives
Living for the future paradise
Shame to anyones lives
Living in the pastime paradise

© Stevie Wonder