4 januari 2007
Wind. Een vlagerige wind, die eerste keer in het nieuwe jaar dat Esther, Marijn en ik over de bouwplaats lopen - langs half afgemetselde muren en muurtjes, door nog onafgebouwde huizen, onder poorten en poort-woningen, over steigers en binnenterreinen.
Wind. Opklapperend dekzeil. We schrikken van een bouwlamp die langs een gevel schuurt. Je verwacht niemand, maar bent er continu op bedacht.
We wandelen langs stille huizen; hun blik is binnenwaarts gericht.
Koud wil het anders maar niet worden. Ik zou zo graag eens sneeuw zien op ons nieuwe huis! Als de eerste sneeuw valt op dit huis, ZAL ik erbij zijn! Voor het eerst in mijn leven wens ik overigens geen Elfstedentocht dit jaar. Gebouwd moet er kunnen worden! Daar kunnen we geen vorst en sneeuw bij gebruiken. Nog twee maanden broeikassen graag, in maart mag het gewone weer zijn loop weer nemen. 't Zou trouwens best eens kunnen, vergoelijk ik mijn verraad aan vriend Winter, dat ik mijn derde Elfstedentocht niet zou halen. Tien jaar geleden, mijn tweede Elfstedentocht. Toentertijd, deze dag, dit uur, schaatste ik volkomen afgepeigerd, wezenloos, ergens tussen Bolsward en Harlingen, nu sta ik op een bouwplaats in de wind. Met mijn vrouw en zoontje! Ergens in mijn hoofd blijft er een gemeen twijfeltje bestaan: wat is mooier, meneertje: je derde Elfstedentocht uitschaatsen, of met je vrouw en zoontje op een bouwplaats lopen? Nou??!
Gelukkig trap ik niet meer in dit soort valse kip-ei vragen, want natuurlijk, ik weet het zeker: volgend jaar, 2008, schaats ik mijn derde Elfstedentocht onder barre, onder verschrikkelijke omstandigheden uit! Oosterstorm, scheurijs, driftsneeuw, geen zicht. Poolkou. Mijn wederom uitgelote, geen-lid-zijnde vriend Jeff, die hem twee maal eerder niet heeft uitgeschaatst, schreeuw ik de laatste kilometers over het ijs en bij de finish schenk ik hem als groot gebaar van vriendschap mijn derde Kruisje. Esther en Marijn wachten ons op. Ik val huilend in Esther's armen. De wind huilt, jaagt, kraakt en brult.
Nog even en we gaan weer terug naar ons nieuwe huis in Utrecht.
Gegroet!
Esther en Kees