23 februari 2007

Een heus geruchtencircus omtrent de definitieve opleveringstermijn van ons huis begint fraaie, mistige vormen aan te nemen. Terwijl Bouwfonds zelf, middels de tweemaandelijkse prognoseberichten, nog steeds 'juni-juli' opgeeft, worden door verschillende mensen op en rond de bouw andere data genoemd. Zo is 'begin juni' al vrijwel zeker, vangen we hier en daar 'Eind mei' al op en schijnt door een hoge Koopmans-man zelfs '16 april' al genoemd te zijn.

Vanochtend informeerde ik in de directiekeet. Ik ontmoette er de opzichter en de hoofduitvoerder van Koopmans-Bouw.

"Als wij iets weten, geven we het door aan Bouwfonds ...", begon de opzichter nadat ik aangegeven had 'een rondje derde fase' te willen doen.

"Ja," beaamde de uitvoerder vanachter zijn tafel midden in de keet, "wij geven alles door aan Bouwfonds en ... "

"... En dan horen wij het weer middels de prognoses", vulde ik aan.

De uitvoerder knikte: "Zo gaat dat."

Zwijgend hing hij hierna een tijdje boven de (derde fase-)kaarten voor zich. "Week achttien", liet hij zich opeens ontglippen.

"Precies! Meneer weet het", lachte de opzichter -een vrolijke, echte Hollandse jongen- tactisch in het midden latend of hij lachte om de 'slip of the tongue' van de hoofduitvoerder of om zijn eigen opmerking.

De zon scheen zacht naar binnen. De wanden van de houten keet waren vol behangen met kaarten van het hele Bongerd-noord-project. Uit symbolen waar mijn blik in de gauwigheid op viel, probeerde ik iets af te lezen omtrent definitieve opleverdata. Niets. Ik kon mijn ogen niet te lang laten afdwalen; ik was in gesprek. Maar het was duidelijk dat men niet van plan was de informatie die men hier had, openlijk te geven.

Een sterke koffielucht vulde de ruimte.

"Maar", begon ik opnieuw, "je hoort nu van alles: de een zegt begin juni, de ander heeft het over half april al ... !"

"Wij weten niets", zei de uitvoerder kort en plotseling heel stellig.

Tevreden glimlachend keek de opzichter rond. Zijn hand aaide ongemerkt de rug van zijn slapende hond: een Duitse herder. "Wij weten hier he-le-maal niets", herhaalde hij.

Vanaf een stoel, naast de tafel, echode als uit het niets een derde man, die er tot dan toe stil luisterend bij gezeten had: "Nee hoor, wij weten hier echt niets".

Week 18 dus?

We zullen zien.