Sneeuw ....

... en alweer de derde donderdag sinds half december dat het KNMI een weeralarm uitgeeft.

Vroeger had je maandag-wasdag en woensdag-gehaktdag, tegenwoordig dus donderdag-alarmdag. Moeten we maar aan wennen, nu er een permanent klimaatalarm afgekondigd is.

"... en vooral de straat niet op."

Sneeuw? Weeralarm? Juist de straat op!

Zonder moeite van Dordt naar Utrecht gereden.

Als we wegrijden beginnen de eerste vlokjes geruisloos te vallen. Onderweg treffen we stille snelwegen. Op de A15 houdt men de adem in. Verstilde landschapjes tussen Gorinchem en Meerkerk, hier en daar in het weiland begint een schaap besneeuwd te raken.

Ooit fietste ik van mijn stageschool in Gorinchem naar huis, naar Utrecht, parallel aan deze zelfde A27 op de provinciale weg, in een echte sneeuwstorm: een loeiende, krakende noordooster, temperaturen diep onder nul en beslist niet stijgend. Mooie, memorabele tijden. 23 jaar geleden was dat. Slippend, ploegend, vloekend wurmde ik me door dikke lagen sneeuw en smurrie, tot ik naast de weg een rotte appel in het wit zag liggen. Ik worstelde me verder terwijl ik me afvroeg waarom in godsnaam die appel in de sneeuw me opgevallen was. Ik remde -hoewel het leek alsof iets mij remde. Ik legde mijn fiets neer en liep terug: in een holletje in de sneeuw zat, diep weggedoken in zijn veren, een steenuil!

Mijn tocht hierna, met de uil onder mijn jas, naar de dierenkliniek in Meerkerk, is inmiddels legendarisch geworden en heb ik beschreven in een verhaal dat ik dit jaar op deze site zal zetten.

Beloofd!

Eenmaal op Het Zand zijn bouwvakkers bezig met de voorbereidingen voor een snipperdag: metselwerk wordt toe- en afgedekt, gereedschap opgeborgen, fotograferende toekomstige bewoners worden vrolijk toegezwaaid.

Het werk kan wel een middagje vertraging hebben.

Het gaat snel zat. Meest opvallend is het schuurtje dat geplaatst is. Opeens krijgen we ook een goed idee van de grootte van de tuin. We zijn er erg tevreden mee.

Onze bezoekjes aan "het nieuwe huis" zijn feesten voor Marijn. Ik geloof niet dat er voor hem stante pede geprefabriceerde speelplaatsjes aangelegd hoeven te worden. Kijkend naar hem herinner ik me hoe ik me vermaakte op bouwplaatsen toen ik zelf jong was.

Gelukkig ben ik niets veranderd.

© Kees Bekker, Dordrecht, 8 februari 2007