De pannenkoekengeuren lagen achter ons. Een middag in de zomer, begin juli, grote vakantie nog, in de bossen rond de Lage Vuursche. Pluizenwolkjes in de lucht. Zon in blauw. Veel groen.

De fotograaf volgde ons, op geringe, soms op geruime afstand. Liep voor ons uit ook. Zo nu en dan instructies gevend, sturend met de hand: ‘Iets opzij, ietsje verder. Even wachten tot de zon weer achter die wolk vandaan komt; geeft een beter effect.’ We maakten een praatje in de tijd dat we wachtten op de zon. Keken en wezen naar de varens, roken de heerlijke stank van de Piemelzwam (Phallus impudicus).

Na verloop van tijd vergaten we dat de fotograaf fotograaf was en wandelden we onbevangen verder. We keken niet meer om.

 

Daar had hij op gewacht. Híj bleef kijken, woog af, deed een stapje terug, keek verder dan de schaduw van een stam.

Beoordeelde.

Klikte af.

 

Fotograaf: klik hier