Het Fochtelooërveen

... is het grootste nog levende hoogveengebied van Nederland. Wat is levend veen? Levend veen wordt gevormd in gebieden waar dode, organische resten van bijvoorbeeld waterplanten en/of struiken en bomen niet volledig wegrotten. Normaal gesproken wordt dood plantenmateriaal snel afgebroken door de werking van bacteriën en door de aanwezigheid van zuurstof. Vooral bij hoge temperaturen en in (half)droge omstandigheden gaat de afbraak snel. Dit noemt men aerobe afbraak. In waterrijke gebieden echter vindt zogenaamde anaerobe afbraak plaats. In die (onderwater)gebieden is weinig (vrije) zuurstof aanwezig, waardoor de afbraak langzamer gaat dan de ophoping. 'Per saldo' vormt zich hierdoor veen.

Veen komt vooral voor in gematigde, vochtige streken. In Nederland en België is het meeste veen gevormd in de periode die we kennen als het Atlanticum, grofweg de periode tussen 10.000 v. Chr. en 5.000 v. Chr. In die tijd was het warmer dan in onze tijd en ook de zeespiegel was vaker aan beweging onderhevig. Op die manier is het meeste laagveen in ons land gevormd. Wat betreft het 'produkt' veen is er weinig verschil tussen hoog- en laagveen. Enig verschil zit hem vooral in de hoogte ten opzichte van de zeespiegel: laagveen vormt zich in het algemeen in gebieden die (regelmatig) onder de zeespiegel liggen. Hoogveen vormt zich in gebieden boven en soms zelfs ver boven de zeespiegel en dan vrijwel altijd onder invloed van stagnerend (regen)water. In Ierland, Zwitserland en Zweden vindt men nog genoeg van deze gebieden. Je vindt ze ook in België, in de Haute Fagnes, (de 'Hoge Venen'), een voor Nederlandse begrippen vrij hoog gebied net ten zuiden van Limburg.

Het Fochtelooërveen is een van de weinige gebieden in ons land waar nog (hoog)veenvorming plaats vindt. Het is tevens ook het grootste hoogveengebied in Nederland.

Op een mooie zomerdag fietsten we er doorheen, en door de omliggende bosgebieden, samen o.a. met vriend Henk en zijn gezin.

Een mooie dag, waarop we zelfs kraanvogels zagen. Ze stonden net iets te ver van ons vandaan om er duidelijke foto's van te kunnen maken.

© Kees Bekker, Veenhuizen, 19 augustus 2008