Oplevering  26 april, 08.00 uur

Vooroplevering, vannmiddag.

Eens zien wat er al die tijd binnen is gebeurd, of niet is gebeurd.

Zonder het gevoel te hebben er al gesetteld te zijn -wandelen door het huis. Door ons huis; ik moet dat maar vaak zeggen, want niets verraadt nog dat ons huis in Dordt, waar ik nu zo vrolijk zit te typen, binnenkort niet meer 'ons huis' zal zijn... . Het is nog steeds vakantie, een bezoekje aan een ander huis. Hoewel ergens toch een druppeltje besef moet lopen van de 'kale' wetenschap dat dit je huis is, naar het warme gevoel dat je eenmaal hebt als je je thuis voelt. In het gunstigste geval heet dat gebied: verwondering, in het ongunstigste: je niet thuis voelen. In dat laatste trap ik niet meer; dat heeft Dordrecht me juist afgeleerd. Hulde aan die stad! ( www.dordrecht.nl )

Het eerste is precies wat wij voelen, wandelend door ons vrijwel casco, bijna opgeleverde huis.

Een wonderlijk huis dus. Een sprookjeshuis!

In deze tijd? Op deze leeftijd?

Of dat nog kan!

In grote lijnen: de woning ziet er prima uit! Alles casco, op de badkamer na. Die ziet er wonderschoon (wanneer kwam u dit woord voor het laatst tegen?) uit! Zie de foto!

Op zolder blijkt men een (niet al te ingrijpende) 'optie' compleet vergeten te zijn, maar dat mocht de grote pret vanmiddag niet drukken. Daar zal de komende week aan gewerkt worden. Enkele dagen voorafgaand aan iedere oplevering blijkt er namelijk een ploegje mannen, dat slechts als enige taak heeft alle nog aanwezige oneffenheden weg te poetsen of glad te strijken, speciaal op uit gestuurd te worden.

Aan de hand van de 'voorlopige opleverlijst' door het huis gelopen en toch nog een redelijk aantal puntjes verzameld. Details natuurlijk die door het genoemde ploegje ongetwijfeld verholpen zullen worden.

Complimenten, nu al, aan de bouwer, Koopmans Bouw ( www.koopmans.nl ) voor het verzorgde en professioneel verrichte vakwerk.

En dan zijn er nog tien dagen. Tien gewone dagen.

Maar niet heus.

Gegroet! en tot de sleuteldag!