California dreamin' / The Mamas and the Papas

Verlangen, maar nog net geen melancholie. Dromen, wensen, verlangen naar warmte en geborgenheid. Bestaan er, naast de liefde, universelere thema's? Winterdromen zijn krachtiger dan zomerdromen, zijn noodzakelijker. Hoe houd je het anders uit in het koude, winterse New York? Je gaat een kerk binnen and I pretend to pray, zingt John Philips. Voorstelbaarder, tegengestelder bestaat bijna niet: kou lijden en verlangen naar de warmte en de zon van Californië. Maar het is ver weg, te onbetaalbaar voor de hippies van de late jaren zestig. Maar je kunt nog altijd bidden. En ook al geloof je niet in God, hopen doe je des te meer. Hopen dat je gebed een droom is die uitkomt. California dreamin' is geen lied, het is een op muziek gezette droom. Zuiverder, harmonieuzer dan de vocalen in deze song zijn popvocalen nooit geweest. Alleen The Beach Boys evenaarden hen. Maar goed, die woonden er dan ook, in Californië.

Luister en kijk, verwonder en droom weg met California dreamin' door the Mamas and the Papas.

(klik hier voor de (tamelijk zwaar getoonzette -dus waarschijnlijk- latere) versie van de song door the Beach Boys en hier voor de acoustische versie van de song door José Feliciano)